• Print

Specificaties Canon PowerShot SX40 HS

Kleuren zwart
Megapixel
12,1 MP
Maximale resolutie
4000 x 3000 pixels
Formaat beeldsensor
0,43 inch
Beeldsensor 1/2,3 inch
Beeldverhouding
3:2, 4:3, 16:9
Geheugenkaarten SD, SDHC, SDXC
Bestandsformaten
JPG
Lichtgevoeligheid lens tele (F)
5,8
Lichtgevoeligheid lens groothoek (F)
2,7

Reviews (32)

Totaal
4.5 sterren
8,9
Kwaliteit Foto
4.5 sterren
8,9
Mogelijkheden
4.5 sterren
9,3
Gebruiksgemak
4.5 sterren
8,9
Vormgeving
4.5 sterren
8,9
Degelijkheid
4.5 sterren
8,7

Laatste review Canon PowerShot SX40 HS

Beoordeling: 8

Anderhalf jaar en meer dan 10.000 foto's later heb ik wel een redelijk beeld.

De aanvankelijke reden dat ik dit toestel heb gekocht was omdat hij een draai en kantelbaar scherm heeft. Dat is in mijn hobby (hengelsport) wel makkelijk voor het jezelf plus vis met de zelfontspanner op de foto zetten. Je ziet jezelf plus vis op de foto komen zeg maar. Het bleek zelfs ook nog dat er meerdere zelfontspanner functies opzitten met o.a. een functie waarbij je zelf in kunt stellen hoe lang het duurt (max. 30 seconden) totdat hij begint af te drukken en dan kun je tot maximaal 10 foto’s achter elkaar laten maken. Dan hoef je niet elke keer die vis weer neer te leggen en opnieuw het knopje in te drukken voor de volgende foto.

Voor de ‘normale foto’s’ had ik er een Fujifilm HS 20 EXR erbij genomen. Dat toestel is ietwat gebruiksvriendelijker en het inzoomen kon op de traditionele manier, op de lens zelf. Bij de Canon moest dat met een knopje. Toen dacht ik dat dat lastig was maar nu blijkt dat best wel mee te vallen. Ieder heeft zijn voordeel en nadeel. Je kunt de met de canon, als je er wat handig in bent, inclusief zoomen, met 1 hand bedienen, indien nodig.
Tegenwoordig ligt de Fujifilm altijd werkeloos thuis en heb ik altijd de Canon mee.

In die tijd heb ik verschillende soorten foto’s gemaakt, zonsondergangen, actiefoto’s op het TT circuit (MotoGP met maximale optische zoom), man-vis foto’s, portret enz. Foto’s zijn allemaal perfect van kwaliteit geworden.

Zo ben ik wel eens een paar keer naar een paardenconcours geweest. Gewoon langs die bak staan en proberen dat gespring goed op de foto te krijgen. Als je op een bepaald punt gaat staan dan kun je meerdere hindernissen achter elkaar pakken. Dan is het wel een kwestie van in/uit zoomen, draaien enz. Dat was met de Canon geen punt, met de Fuji iets minder, had wat meer tijd nodig om zich weer klaar te maken voor de volgende foto. (allebei de toestellen op de sportstand uiteraard). 1 Keer een serie hindernissen achter elkaar, ik stond erachter en wou het paard plus ruiter elke hindernis op de foto hebben, secondewerk dus. Dat was met de Canon ook geen probleem maar de Fuji raakte volkomen de kluts kwijt met onscherpe foto’s als gevolg. Het paard was alweer verder en ik had haast geen plaatjes.

De mogelijkheden zijn enorm. Dat gaat me soms wel wat boven de pet (vandaar die 7). Zo af en toe druk ik eens een verkeert knopje in en dan kom ik in een menu of instelling terecht waar ik niet wezen wil en dan kom ik er niet meer uit en dan is de enige oplossing het toestel even weer uit en weer aan zetten en dan kun je weer opnieuw beginnen.

De digitale zoom gaat tot 140x. Dan kun je dingen wel heel dichtbij halen maar de kwaliteit is niet fantastisch. Op Assen op de maximale optische zoom met de lens door het gaas (ietwat steunend, dat wel) mooie foto’s gemaakt van langsrijdende MotoGP motoren.

Door die enorme mogelijkheden heb ik de serieopname-functie nog niet gevonden. Als iemand me dat nog even kan vertellen zou ik zeer waarderen.

Ohja, de Fuji staat te koop…

Sluiten

Extra beveiliging

Om misbruik te voorkomen mag deze actie maar beperkt worden gebruikt. Deze blokkade wordt over seconden weer opgeheven. Probeer het dan opnieuw.